Plan upowszechniania rezultatów Erasmus+ powinien pokazać, kto skorzysta z efektów mobilności, co otrzyma, kiedy i od kogo. W technikum warto połączyć go z pracą zespołów przedmiotowych oraz zajęciami zawodowymi. Dzięki temu praktyki zagraniczne przynoszą korzyści także uczniom, którzy nie wyjechali.
Co zapisać w planie upowszechniania?
Wystarczy zacząć od jednej tabeli. Dla każdego działania określcie odbiorcę, rezultat, format, termin, osobę odpowiedzialną i sposób sprawdzenia wykorzystania efektu. Nie zaczynajcie od liczby wpisów na Facebooku. Najpierw ustalcie, jaką wiedzę lub umiejętność chcecie przekazać.
Standardy jakości Erasmus+ obejmują dzielenie się rezultatami we własnej organizacji oraz z innymi organizacjami i odbiorcami. Wskazują również na włączanie efektów mobilności do codziennej pracy placówki. Źródło: standardy jakości Erasmus+, części 2 i 4.
Przykładowy plan dla technikum
Poniższy materiał jest przykładem demonstracyjnym, a nie opisem projektu zrealizowanego przez Euredu. Zakładamy praktyki uczniów kierunków gastronomicznych, hotelarskich i logistycznych. Dobierzcie działania do zawodów, celów oraz rzeczywistych efektów uczenia się w Waszej szkole. Terminy w tabeli są propozycją organizacyjną, a nie terminami narzuconymi przez program.
| Odbiorcy | Rezultat | Forma działania | Kiedy? | Odpowiedzialność | Jak sprawdzić efekt? |
|---|---|---|---|---|---|
| Uczniowie gastronomii | Poznana technika przygotowania potraw | Pokaz i ćwiczenie w pracowni | Do miesiąca po powrocie | Nauczyciel zawodowy i uczestnicy | Wykonane zadanie i informacja zwrotna |
| Uczniowie hotelarstwa | Zwroty potrzebne w obsłudze gościa | Scenki zawodowe i karta zwrotów | Podczas pierwszych zajęć po powrocie | Nauczyciel języka zawodowego | Obserwacja rozmowy według ustalonych kryteriów |
| Zespół przedmiotów zawodowych | Sposób organizacji stanowiska logistycznego | Omówienie i propozycja ćwiczenia | Na spotkaniu zespołu po mobilności | Przewodniczący zespołu i opiekun | Scenariusz wykorzystany na zajęciach |
| Inne szkoły i lokalni pracodawcy | Wybrane doświadczenia zawodowe uczniów | Spotkanie z pokazem umiejętności | Po opracowaniu rezultatów | Koordynator i zespół szkoły | Pytania i informacja zwrotna odbiorców |
| Kolejne roczniki uczniów | Materiały przydatne w nauce zawodu | Szkolny zbiór kart pracy i przykładów | Po powrocie i w kolejnym roku szkolnym | Wyznaczony nauczyciel | Odnotowanie wykorzystania i potrzebnych aktualizacji |
Przed wyjazdem, podczas mobilności i po powrocie
Przed wyjazdem: zaplanujcie, czego będziecie szukać
Wybierzcie kompetencje, których rozwój chcecie pokazać. Ustalcie, jakie przykłady uczestnicy mogą zebrać podczas praktyk: opis zadania, refleksję, kartę pracy lub materiał do demonstracji. Uzgodnijcie z organizacją przyjmującą, co można dokumentować i udostępniać. Nie każde stanowisko pracy można fotografować, a dane klientów i informacje firmy nie są materiałem do szkolnej relacji.
Podczas mobilności: zbierajcie materiał o uczeniu się
Zamiast prosić tylko o zdjęcia, zadawajcie uczestnikom trzy pytania: czego dziś się nauczyłem, jak to wykonałem i gdzie wykorzystam tę umiejętność po powrocie? Zespół może porządkować odpowiedzi w jednym folderze według zawodów lub celów projektu. Pozwoli to przygotować materiały o konkretnych kompetencjach, a nie jedynie kronikę wyjazdu.
Po powrocie: przejdźcie od publikacji do wykorzystania
Najpierw sprawdźcie, które zakładane efekty rzeczywiście osiągnięto. Następnie wybierzcie materiały, zatwierdźcie treści i zrealizujcie zaplanowane działania. Po ustalonym czasie wróćcie do tabeli: czy odbył się pokaz, czy nauczyciel wykorzystał kartę pracy, co warto poprawić? Narodowa Agencja podkreśla znaczenie korzystania z rezultatów także po zakończeniu finansowania. Źródło: trwałość rezultatów.
Jak ocenić skuteczność działań?
Oddzielcie zasięg od wykorzystania. Liczba odsłon artykułu pokazuje zainteresowanie, lecz nie potwierdza, że ktoś nauczył się nowej metody. Do każdego działania dobierzcie prosty dowód: udział odbiorców, odpowiedzi na krótkie pytania, wykonanie ćwiczenia lub zastosowanie materiału na lekcji. Nie ustalajcie przypadkowych procentów sukcesu. Wskaźniki powinny odpowiadać celowi, skali projektu i możliwościom zespołu.
Przewodnik po programie Erasmus+ wskazuje na potrzebę ilościowej i jakościowej oceny komunikacji oraz dopasowania działań do odbiorców, celów i harmonogramu. Źródło: komunikowanie projektów i ich rezultatów.
Co sprawdzić przed publikacją?
- Czy materiał pokazuje potwierdzony efekt, a nie wyłącznie planowany rezultat?
- Czy odbiorca rozumie, jak może wykorzystać przedstawioną wiedzę?
- Czy szkoła sprawdziła prawa do wykorzystanych materiałów oraz zasady publikacji wizerunku i danych?
- Czy zasoby edukacyjne wytworzone w projekcie są udostępniane zgodnie z wymogiem otwartego dostępu i otwartej licencji opisanym w Przewodniku po programie Erasmus+?
- Czy zastosowano wymagane oznaczenie dofinansowania UE oraz zastrzeżenie prawne zgodnie z umową projektu i aktualnymi wytycznymi?
Gotowe oznaczenia i treść zastrzeżenia publikuje Narodowa Agencja: flaga europejska i zastrzeżenie prawne. Dla projektów z perspektywy 2021-2027 sprawdźcie również zasady oznaczania projektów. Nie zastępujcie wymaganego oznaczenia własnym znakiem Erasmus+.
Materiały do upowszechniania przygotowane dla szkoły
Euredu przygotowuje uzgodnione teksty, wpisy, grafiki i harmonogram publikacji na podstawie informacji oraz materiałów przekazanych przez szkołę. Szkoła zatwierdza treści, publikuje je i decyduje o wykorzystaniu rezultatów. Zobacz zakres przygotowania materiałów do promocji i upowszechniania Erasmus+.
Jeśli chcecie najpierw uporządkować pojęcia, przeczytajcie: promocja a upowszechnianie rezultatów Erasmus+. Więcej ćwiczeń do planowania udostępnia bezpłatnie Narodowa Agencja w materiałach „Planuj, upowszechniaj, działaj”.